Jeśli chcesz spróbować przyjemniejszej strony pracy z modelami językowymi, masz okazję utworzyć swojego zwierzaka w Codex i przekonać się, że narzędzia developerskie potrafią bawić. OpenAI dorzuciło do swojego repozytorium skill o nazwie hatch-pet, który w ramach sesji z asystentem pozwala wykluć pixelowego pupila, nadać mu imię i zaopiekować się nim przez kolejne rozmowy. Brzmi jak Tamagotchi? Prawie
Czym jest skill hatch-pet w Codex
Skills w ekosystemie OpenAI to gotowe zestawy instrukcji i plików, które model może wczytać, żeby wykonać konkretne zadanie w ustandaryzowany sposób. Hatch-pet to jeden z tzw. curated skills, czyli przykładów przygotowanych przez zespół OpenAI i udostępnionych publicznie w repozytorium openai/skills na GitHubie. Pokazuje, jak z pozornie prostego pomysłu zrobić spójną interakcję.
W praktyce wygląda to tak, że prosisz asystenta o uruchomienie skilla, a on prowadzi cię za rękę.
Jak utworzyć swojego zwierzaka w Codex krok po kroku
Zanim zaczniesz, potrzebujesz aktualnej wersji aplikacji Codex – tej samej, w której pracujesz z kodem. Sam skill jest otwarty, więc możesz go pobrać lub po prostu wskazać asystentowi ścieżkę w repozytorium OpenAI. Najprostszy scenariusz to poproszenie Codexa: „uruchom skill hatch-pet i pomóż mi wykluć zwierzaka”. Model zaciąga wtedy instrukcje z plików skilla i zaczyna sesję.
https://github.com/openai/skills/tree/main/skills/.curated/hatch-petUwaga: Generowanie trochę trwa i zabiera sporo tokenów. Nasz stworek generował się 27min i wykorzystał 6 subagentów na raz.
Jeżeli wszystko pójdzie gładko to teraz będziesz musiał obudzić swojego zwierzaka w ustawieniach:
Ustawienia -> Wygląd -> na dole listy opcji wybierz „Zwierzaki” -> wybierz swojego zwierzaka -> kliknij Obudź zwierzaka
Zwierzak pojawi się na pulpicie:
Stan pupila zapisywany jest w lokalnym pliku, dzięki czemu po zamknięciu terminala nic nie znika. Zwierzak pokazuje aktualny stan nad czym w danym momencie Codex pracuje.
Dlaczego społeczność pokochała tę funkcję
Premiera skilla szybko znalazła odzew w sieci. Na wątku w r/codex użytkownicy chwalą się screenami swoich zwierzaków i wymieniają wrażeniami. Ludzie lubią drobne rzeczy, które mają charakter.
Druga sprawa to edukacja. Hatch-pet jest świetnym przykładem, jak budować własne skille. Otwierasz pliki w repozytorium, widzisz prompt, zasady zachowania asystenta, format danych zapisywanych między sesjami. To materiał do nauki dla każdego, kto chce tworzyć swoje rozszerzenia pod Codex albo analogiczne agenty. Jeżeli zastanawiasz się, jak w ogóle działa ChatGPT i modele pokrewne, taki mały projekt jest lepszym wprowadzeniem niż niejeden tutorial.
Pixel art, Tamagotchi i odrobina nostalgii
To świadome odwołanie do estetyki z lat 90., kiedy cyfrowe stworki biegały po ekranikach wielkości zegarka. Pierwsze Tamagotchi firmy Bandai zadebiutowało w 1996 roku i sprzedało się w kilkudziesięciu milionach egzemplarzy. Hatch-pet gra na tej samej nucie, tylko zamiast plastikowego jajka mamy terminal i model językowy, który reaguje na nasze komendy słowami zamiast pikselami na LCD.
Ta nostalgia ma też praktyczny wymiar. Gdy interfejsem jest tekst, a logika zwierzaka opiera się na kilku liczbach i promptach, łatwo zajrzeć pod maskę i zrozumieć, co się dzieje. To zupełnie inne doświadczenie niż gry z ukrytym silnikiem. Widzisz instrukcje, widzisz stany, widzisz, jak model je interpretuje.
