Model sztucznej inteligencji pomógł badaczowi bezpieczeństwa znaleźć krytyczny łańcuch podatności w rdzeniu WordPressa. Proces miał zająć około 10 godzin, a jego szacunkowy koszt wyniósł jedynie 25 dolarów. Odkrycie pokazuje, że AI może całkowicie zmienić ekonomię poszukiwania luk.
Cztery agenty AI rozpoczęły poszukiwanie luk
Za odkryciem stoi Adam Kues, badacz związany z zespołem Assetnote należącym do Searchlight Cyber. Do analizy kodu WordPressa wykorzystał model GPT-5.6 Sol Ultra oraz zmodyfikowaną wersję wieloagentowego polecenia, które pierwotnie opracowano z myślą o rozwiązywaniu trudnych problemów matematycznych.
Badacz uruchomił cztery agenty AI i polecił im przez co najmniej sześć godzin niezależnie analizować różne obszary kodu. Agenty miały sprawdzać między innymi mechanizmy przetwarzania danych wejściowych, przesyłania plików, serializacji, obsługi błędów, pamięci podręcznej oraz tras dostępnych z poziomu interfejsu API.
Jak wyjaśnił Kues, uznał, że polecenie wystarczająco skuteczne w rozwiązywaniu problemów matematycznych może również sprawdzić się w badaniach bezpieczeństwa. Po jego dostosowaniu skierował model bezpośrednio na kod źródłowy WordPressa.
Od SQL injection do przejęcia całej strony
Początkowo model wykrył możliwość przeprowadzenia ataku SQL injection bez wcześniejszego logowania. W kolejnych godzinach połączył tę podatność z innym błędem dotyczącym obsługi zbiorczych żądań przez REST API WordPressa.
Tak powstał łańcuch nazwany „wp2shell”. Składał się on z dwóch podatności:
CVE-2026-60137 pozwalała na manipulowanie zapytaniem do bazy danych poprzez niewłaściwie zabezpieczony parametr author__not_in. CVE-2026-63030 wykorzystywała natomiast rozbieżność między walidacją a wykonaniem żądania w zbiorczym interfejsie REST API.
Pojedynczo błędy miały bardziej ograniczone znaczenie. Połączone tworzyły jednak ścieżkę prowadzącą do pełnego przejęcia strony. Napastnik mógł utworzyć nowe konto administratora, a następnie korzystać ze standardowych uprawnień WordPressa czyli między innymi przesłać wtyczkę zawierającą złośliwy kod i uruchomić ją na serwerze.
Szczególnie niebezpieczny był fakt, że atak nie wymagał posiadania konta, instalacji podatnej wtyczki ani nietypowej konfiguracji serwera. Zagrożone były domyślne instalacje określonych wersji samego WordPressa.
Exploit wart 500 tysięcy dolarów?
Najbardziej medialnym elementem historii jest kwota 500 tys. dolarów. Nie jest to jednak nagroda, którą otrzymał badacz ani potwierdzona cena sprzedaży konkretnego exploita.
Kues wskazał, że brokerzy handlujący zaawansowanymi narzędziami ofensywnymi mogą oferować setki tysięcy dolarów za możliwość zdalnego wykonania kodu w tak popularnym systemie jak WordPress. Kwota stanowi więc ocenę potencjalnej wartości rynkowej podatności.
Kontrast pozostaje mimo to znaczący. Wykrycie błędu potencjalnie wartego setki tysięcy dolarów wymagało około 10 godzin pracy modelu i, według obliczeń autora, mniej więcej 25 dolarów kosztów wykorzystania AI.
WordPress opublikował awaryjne aktualizacje
Zespół WordPressa wydał poprawki 17 lipca 2026 roku. Aktualizacja WordPress 7.0.2 usuwała jeden problem określony jako krytyczny oraz drugi zaklasyfikowany jako zagrożenie wysokiego poziomu.
Ze względu na powagę sytuacji WordPress uruchomił wymuszone aktualizacje za pośrednictwem mechanizmu automatycznych aktualizacji. Administratorzy otrzymali również zalecenie, aby nie czekać na proces automatyczny i samodzielnie zweryfikować wersję używanego systemu.
Poprawione wersje to:
- WordPress 6.8.6 dla gałęzi 6.8,
- WordPress 6.9.5 dla gałęzi 6.9,
- WordPress 7.0.2 dla gałęzi 7.0.
WordPress 6.9 był podatny na oba błędy. Seria 6.8 była zagrożona podatnością SQL injection, ale nie drugim elementem łańcucha. Wersje wcześniejsze niż 6.8 nie były objęte tym konkretnym zestawem podatności.
Miliony prób wykorzystania podatności
Po publicznym ujawnieniu informacji cyberprzestępcy szybko rozpoczęli skanowanie internetu w poszukiwaniu niezałatanych stron. Wordfence podał 29 lipca, że jego zapora zablokowała już ponad 11 milionów prób wykorzystania wp2shell.
Pierwsze próby odnotowano 17 lipca, czyli w dniu publikacji poprawek. Intensywne, masowe ataki rozpoczęły się dzień później. Napastnicy próbowali między innymi tworzyć nowe konta administratorów na podatnych instalacjach.
Wordfence zastrzega, że ogromna liczba zablokowanych żądań nie oznacza milionów przejętych witryn. Jedna strona może być atakowana wielokrotnie, a znaczna część instalacji została szybko zaktualizowana dzięki wymuszonemu mechanizmowi aktualizacji.
Co powinni zrobić administratorzy WordPressa?
Podstawowym działaniem jest sprawdzenie wersji rdzenia WordPressa. Sama informacja, że automatyczne aktualizacje są włączone, nie daje całkowitej pewności, że proces zakończył się prawidłowo.
Administratorzy powinni również przejrzeć listę użytkowników i zwrócić uwagę na nieznane konta z uprawnieniami administratora, szczególnie utworzone 17 lipca 2026 roku lub później. Warto sprawdzić dzienniki serwera pod kątem nietypowych żądań kierowanych do endpointu /wp-json/batch/v1, przeskanować pliki strony oraz zweryfikować, czy nie pojawiły się nieznane wtyczki lub motywy.
Jeżeli istnieje podejrzenie wcześniejszego przejęcia witryny, sama instalacja aktualizacji może nie wystarczyć. Napastnik mógł wcześniej dodać konto, backdoora albo zmodyfikować pliki znajdujące się na serwerze.
AI przyspieszy pracę obrońców i napastników
Historia wp2shell pokazuje, że modele językowe przestają być wyłącznie narzędziami do pisania prostego kodu. Potrafią analizować rozbudowane projekty, równolegle testować różne hipotezy i łączyć kilka pozornie niezależnych błędów w jeden skuteczny scenariusz ataku.
Dla zespołów bezpieczeństwa oznacza to możliwość prowadzenia dokładniejszych audytów w krótszym czasie. Model może przeglądać fragmenty kodu, wskazywać podejrzane zależności i proponować kolejne kierunki badań, podczas gdy człowiek zajmuje się potwierdzaniem wyników oraz oceną ich rzeczywistego znaczenia.
Ta sama redukcja kosztów działa jednak również po stronie atakujących. Jeżeli znalezienie poważnego błędu wymagało dotychczas tygodni pracy doświadczonego specjalisty, a teraz część procesu można zautomatyzować za kilkadziesiąt dolarów, liczba podejmowanych prób prawdopodobnie wzrośnie.
Najważniejszym elementem tej historii nie jest więc hipotetyczna wartość exploita. Jest nim fakt, że bardzo zaawansowane badania bezpieczeństwa mogą stawać się szybkie, tanie i dostępne dla znacznie większej liczby osób. W takiej sytuacji tempo publikowania oraz instalowania poprawek będzie musiało dorównać tempu, w jakim AI potrafi znajdować nowe podatności.
Częste pytania
Jak sztuczna inteligencja pomogła w znalezieniu luk w WordPressie?
Model sztucznej inteligencji, wykorzystany przez badacza Adama Kuesa, analizował kod WordPressa przez co najmniej sześć godzin. Dzięki temu udało się zidentyfikować krytyczny łańcuch podatności, który mógł prowadzić do pełnego przejęcia strony.
Co to jest łańcuch podatności 'wp2shell'?
Łańcuch 'wp2shell' składa się z dwóch podatności: CVE-2026-60137, która pozwalała na manipulację zapytaniami do bazy danych, oraz CVE-2026-63030, wykorzystującej rozbieżność w walidacji żądań REST API. Połączone mogły prowadzić do przejęcia konta administratora.
Jakie działania powinny podjąć osoby zarządzające stronami na WordPressie?
Administratorzy powinni sprawdzić wersję rdzenia WordPressa oraz zweryfikować listę użytkowników w poszukiwaniu nieznanych kont administratora. Warto również przejrzeć dzienniki serwera i skanować pliki strony pod kątem nietypowych zmian.
Dlaczego atak na WordPressa był tak niebezpieczny?
Atak był niebezpieczny, ponieważ nie wymagał posiadania konta ani instalacji podatnych wtyczek, a dotyczył domyślnych instalacji określonych wersji WordPressa. Napastnik mógł łatwo utworzyć nowe konto administratora i wprowadzić złośliwy kod.
Jakie są potencjalne koszty związane z wykryciem luk w WordPressie?
Wykrycie krytycznej luki w WordPressie kosztowało zaledwie 25 dolarów, podczas gdy jej potencjalna wartość rynkowa mogła wynosić nawet 500 tysięcy dolarów. To pokazuje, jak sztuczna inteligencja może zredukować koszty badań bezpieczeństwa.
